ફાંસી જ નહીં, અંગ્રેજોએ કર્યા હતા ભગતસિંહના શરીરના ટુકડા, જાણો શું હતું કારણ?

ભારતીય સ્વતંત્રતા સંગ્રામના ઇતિહાસમાં 23 માર્ચનો દિવસ ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ માનવામાં આવે છે, કારણ કે આ દિવસે અંગ્રેજોએ આપણા ત્રણ મહાન ક્રાંતિકારીઓ, ભગતસિંહ, સુખદેવ અને રાજગુરુને ફાંસી આપી હતી.

જોકે ફાંસી સામાન્ય રીતે સવારે આપવામાં આવતી હતી, પરંતુ અંગ્રેજોએ આ નાયકોને સાંજે 7:30 વાગ્યાની આસપાસ ફાંસી આપી હતી. પહેલા ભગતસિંહને ફાંસી આપવામાં આવી, પછી સુખદેવને અને અંતે રાજગુરુને.આ ત્રણેયના ચહેરા પર કોઈ ભય કે પસ્તાવો નહોતો; બલ્કે, દેશ માટે પોતાના જીવનું બલિદાન આપવાનો ગર્વ તેમની આંખોમાં સ્પષ્ટ દેખાતો હતો.

ભગતસિંહ અને તેમના સાથીઓને 23 માર્ચ 1931 ના રોજ સાંજે 7:33 વાગ્યે ફાંસી આપવામાં આવી. તેઓ લગભગ બે વર્ષ બ્રિટિશ જેલમાં રહ્યા, જે દરમિયાન તેમણે પત્રો દ્વારા પોતાના વિચારો વ્યક્ત કર્યા. જેલમાં હતા ત્યારે ભગતસિંહે લખ્યું હતું 'હું નાસ્તિક કેમ છું?' તેમણે "" નામનો એક લેખ પણ લખ્યો, જેમાં તેમના ક્રાંતિકારી વિચારોને સંપૂર્ણ રીતે સમજી શકાય છે.

ભગતસિંહ અને તેમના સાથીઓએ જેલમાં 64 દિવસ સુધી ભૂખ હડતાળ કરી, જે દરમિયાન તેમના એક સાથીનું દુઃખદ અવસાન થયું. આમ છતાં, તેમણે પોતાની ક્રાંતિકારી ભાવના જાળવી રાખી અને પોતાના સાથીઓનું મનોબળ ઊંચું રાખ્યું.

જેમ જેમ ભગતસિંહની ફાંસીનો સમય નજીક આવતો ગયો તેમ તેમ અંગ્રેજોમાં ચિંતા પણ વધતી ગઈ. તેમને ડર હતો કે જો ભગતસિંહને તેમના નિર્ધારિત સમયે ફાંસી આપવામાં આવશે તો તે આંદોલનને વધુ ભડકાવી શકે છે. આ કારણોસર, અંગ્રેજોએ અચાનક તેમને ફાંસી આપવાનો નિર્ણય લીધો.

જ્યારે ભગતસિંહને ફાંસી વિશે જાણ કરવામાં આવી, ત્યારે તેઓ તે સમયે લેનિનનું જીવનચરિત્ર વાંચી રહ્યા હતા. જ્યારે તેમને તેમની છેલ્લી ઇચ્છા વિશે પૂછવામાં આવ્યું ત્યારે તેમણે કહ્યું કે તેઓ તેમનું પુસ્તક પૂર્ણ કરવા માંગે છે.

ભગતસિંહ, સુખદેવ અને રાજગુરુને ગુપ્ત રીતે ફાંસી આપવામાં આવી હતી, પરંતુ અંગ્રેજોને ડર હતો કે તેમના મૃતદેહ પર બળવો થઈ શકે છે. તેથી, તેમણે મૃતદેહોના ટુકડા કરી, કોથળાઓમાં પેક કર્યા અને ફિરોઝપુરમાં સતલજ નદીના કિનારે ફેંકી દીધા.

અંગ્રેજોએ રાત્રિના અંધારામાં આ ક્રાંતિકારીઓના મૃતદેહોને બાળી નાખવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ દિવસના અજવાળાથી ડરીને, તેઓ અડધા બળેલા મૃતદેહોને સતલજ નદીમાં ફેંકી દીધા પછી ભાગી ગયા.

આ એક અત્યંત ક્રૂર અને અમાનવીય ઘટના હતી, જેણે સમગ્ર ભારતને હચમચાવી નાખ્યું. ઇતિહાસમાં એવું કહેવાય છે કે અંગ્રેજોના આ કૃત્યને કારણે સતલજનું પાણી પણ બળી ગયું હતું. નદીમાં શરીરના ભાગો તરતા જોવા મળ્યા. ગામલોકોએ તે મૃતદેહો એકત્રિત કર્યા અને વિધિ મુજબ તેમના અગ્નિસંસ્કાર કર્યા.

ભગતસિંહ, સુખદેવ અને રાજગુરુનું આ બલિદાન ભારતીય સ્વતંત્રતા સંગ્રામનો એક અમૂલ્ય વારસો બની ગયું, જે આજે પણ આપણા દેશવાસીઓ, ખાસ કરીને યુવાનો માટે પ્રેરણાસ્ત્રોત છે. તેમનું બલિદાન દેશ માટે અમૂલ્ય હતું અને આજે પણ તે દરેક ભારતીયના હૃદયને નવી ઉર્જા અને હિંમતથી ભરી દે છે.